Magdalena Tomaszewska „Kompromis wody i ognia” – Kategoria Fotografia, nagroda internautów.

Naszą inspiracją do działania stały się odwierty wykonane przez Rosjan na Antarktydzie w celu zdobycia wody, która przez dwadzieścia milionów lat była odizolowana. Wypuszczenie do atmosfery ogromnej ilości azotu i tlenu, który się tam znajdował mogłoby doprowadzić do nieodwracalnej zmiany klimatu na ziemi. Pojawiło się więc pytanie: do jakiego stopnia mogą posunąć się ludzie kierowani pragnieniem zaspokojenia wiedzy? Czy w pełni usprawiedliwia ona aberracji natury moralnej?

Postanowiłyśmy wyrazić to poprzez dwa antagonizmy. Woda stała się dla nas symbolem ładu i bezmiaru możliwości. Ogień, stojący do niej w opozycji, ma w sobie pierwiastek chaosu, jest siłą destrukcyjną, metaforą działań człowieka. Może on niszczyć, ale też oczyszczać. Właśnie to ostatnie słowo jest cechą łączącą te dwa żywioły będące swoim potwierdzeniem poprzez zaprzeczenie.

Dla większości ludzi związek z przyrodą jest właśnie małżeństwem bez miłości. Dlatego warto ich przekonywać do kupna samochodów posiadające technologię redukcji emisji dwutlenku węgla lub korzystania z odnawialnych źródeł energii. Propozycją ogólnokrajową jest ograniczenie transportu poprzez wyprzedawanie produktów w regionie ich wytwarzania, choć kluczowe wydają się działania najprostsze. Slogan dotyczący siatek jednorazowych – pobrzmiewający w uszach niezwykle często, mimo iż rzadko spotykamy alternatywę dla „reklamówki”. Każdy zna frazes, że są one nierozkładalne przez bakterie, zwierzęta, rośliny. Choć zdecydowanie sugestywniejsza wydaje się informacja, że korzystamy z niej średnio zaledwie trzydzieści minut, podczas gdy rozkłada się ona przez czterysta lat. Oczywistym wydaje się też sposób na zaoszczędzenie prądu poprzez odsunięcie lodówki od kuchenki, mało kto jednak sobie zdaje sprawę, że gotując pod pokrywką zaoszczędzamy 300% energii. Codziennie możemy starać się zapobiegać zmianom klimatycznym, nie podejmując przy tym heroicznych wysiłków, wystarczy jedynie pamiętać o zwykłych czynnościach, które mogą nie tylko umilić nam życie, ale także środowisku.

Autorki pracy: Agata Leśniak oraz Magdalena Tomaszewska

Przypominamy „Dym” – GRAND PRIX.praca Marty Lis

 

„Czym jest zanieczyszczenie powietrza?

Zanieczyszczeniem powietrza atmosferycznego nazywamy wprowadzenie substancji stałych, ciekłych i gazowych, w ilościach, które mogą ujemnie wpłynąć na zdrowie człowieka, klimat, przyrodę żywą, wody, gleby lub spowodować inne szkody w środowisku. Różnorodne skutki wynikające z obecności zanieczyszczeń związane są z rodzajem szkodliwości oraz ich stężeniem. Wprowadzone do atmosfery zanieczyszczenia najogólniej dzielimy na pyły i gazy. Pyły podobnie jak para wodna, wpływają głównie na zmianę właściwości fizycznych powietrza. Chemiczne zmiany natomiast powodowane są przez gazy. Należy pamiętać, że o ile redukcja zanieczyszczeń pyłowych została na świecie w zasadzie opanowana, o tyle redukcja gazów wciąż jest nierozwiązywalnym problemem.

Skąd się ono bierze?

Powietrze zanieczyszczają wszystkie substancje gazowe, stałe lub ciekłe, znajdujące się w powietrzu w ilościach większych niż ich średnia zawartość. Ogólnie zanieczyszczenia powietrza dzieli się na pyłowe i gazowe. Światowa Organizacja Zdrowia definiuje powietrze zanieczyszczone jako takie, którego skład chemiczny może ujemnie wpłynąć na zdrowie człowieka, roślin i zwierząt, a także na inne elementy środowiska (wodę, glebę). Zanieczyszczenia powietrza są najbardziej niebezpieczne ze wszystkich zanieczyszczeń, gdyż są mobilne i mogą skazić na dużych obszarach praktycznie wszystkie komponenty środowiska. Głównymi źródłami zanieczyszczeń są:



*uprzemysłowienie i wzrost liczby ludności,

*przemysł energetyczny 
*przemysł transportowy.” *

Inspiracją dla pracy jest zanieczyszczenie powietrza w obecnych czasach. Człowiek będący w dzisiejszych realiach wilkiem dla własnej osoby w sposób metaforyczny zostaje zamknięty w plastykowej tubie imitującej industrialny komin. Otacza go gęsty, fabryczny dym. Niszcząca trucizna tworzona przez konsumpcyjny pęd za wiecznie uciekającym rozwojem ukazuje wzajemną reakcję personalno-techniczną. Ciało jest chore, jednakże bohater ma chęci by dojrzeć w swoim opętaniu, zakładając maskę z żywego liścia i utrzymując czyste, zielone płuca. Jest to jego świadoma myśl skierowana ku zdrowszej przyszłości.

*http://cube_prim93.eu.interia.pl/zaniecz_pow.htm

Autorka pracy: Marta Lis
Kategoria pracy: Charakteryzacja – projekt postać

Wyniki konkursu

Rozstrzygnięcie konkursu „GAJA zielona Ziemia” odbyło się 27 kwietnia 2012 roku. W skład komisji konkursowej weszli: Paweł Athamer, Szymon Bojko, Marek Goździewski, Zbigniew Karaczun, Rafał Kochański, Piotr Lenartowicz, Jacek Leśny, Maciej Andrzej Łubowski, Iwona Maciszewska, Agata Manowska, Robert Manowski oraz Tomasz Woźniak.
Jury w ocenie prac plastycznych kierowało się następującymi kryteriami:

• koncepcja pracy i jej prawidłowy opis,
• zgodność tematu z regulaminem,
• wartość artystyczna i oryginalność pracy,
• walory estetyczne.

W Konkursie „GAJA zielona Ziemia” Komisja Konkursowa przyznała jedną nagrodę Grand Prix, jedną nagrodę I, cztery wyróżnienia oraz uhonorowała wyniki głosowania przez Internet – cztery nagrody Internautów.
Komisja Konkursowa przyznała następujące nagrody i wyróżnienia:

GRAND PRIX
GRAND PRIX przyznano Marcie Lis za pracę charakteryzatorską „Dym”

NAGRODA I
Nagrodę I w kategorii Praca charakteryzatorska przyznano Martynie Kłos za pracę „Klisza nowego
 życia”.

W kategorii Plakat, Fotografia oraz Film – Komisja podjęła jednogłośnie decyzję o nie przyznawaniu nagrody I.

WYRÓŻNIENIA
Wyróżnienia w kategorii Praca charakteryzatorska przyznano Aleksandrze Wichowskiej za pracę „Helios Bóg życia” oraz Katarzynie Braułle za pracę „Zawleczka”.

Wyróżnienia w kategorii Plakat przyznano Marii Jankowskiej za pracę „Globalne ocieplenie” oraz Agnieszce Siurek za pracę „UWAGA! Zmiana klimatu”.

W kategorii Fotografia oraz Film – Komisja podjęła jednogłośnie decyzję o nie przyznawaniu wyróżnienia.

NAGRODA INTERNAUTÓW

Komisja uhonorowała wybór Internautów.

Kategoria Praca charakteryzatorska – Joanna Wasilewska „Przemyt egzotycznych ptaków”.
Kategoria Plakat – Katarzyna Kuzawska „Ziemia żywicielka.
Kategoria  Fotografia – Magdalena Tomaszewska „Kompromis wody i ognia”.
Kategoria  Film – Adam Soroczyński „Drzewo”.

Członkowie Komisji Konkursowej i organizatorzy dziękują wszystkim za udział w konkursie, za podjęcie trudnych i ważnych w edukacji młodych ludzi tematów, gratulują wszystkim Uczestnikom życząc dalszych sukcesów!

Rozstrzygnięcie konkursu

Na czas długiego weekendu majowego pół Polski wyjechało, aby korzystać z pięknej pogody i cieszyć się Gają. Tuż przed nim 27 kwietnia 2012 roku odbyło się rozstrzygnięcie konkursu „GAJA zielona Ziemia”. W skład komisji konkursowej weszli: Paweł Athamer, Szymon Bojko, Marek Goździewski, Zbigniew Karaczun, Rafał Kochański, Piotr Lenartowicz, Jacek Leśny, Maciej Andrzej Łubowski, Iwona Maciszewska, Agata Manowska, Robert Manowski oraz Tomasz Woźniak.

Kwiatów pył

Do zapylenia kwiatów dochodzi poprzez ich własny pyłek, przez pyłek innych kwiatów oraz poprzez przede wszystkim działalność owadów oraz wiatru.
Kwiaty zwabiają owady swoją barwą oraz zapachem. Pyłek kwiatowy jest głównym pożywieniem owadów. Kwiaty są również zapylane poprzez działalność wiatru tzw. wiatropylność.
Do zapylenia dochodzi wtedy, gdy pyłek pojawi się na znamieniu słupka, wykiełkuje, tworząc cienką nitkowatą łagiewkę która wnika do woreczka zalążkowego. Pyłek kwiatowy dzięki działalności wiatru jest przenoszony na bardzo odległe terytoria, dzięki czemu kwiaty mogą przetrwać na naszej Ziemi, a nasze oczy cieszyć się ich pięknym widokiem w ogrodach bądź na łąkach.

Autorka pracy: Iga Orłowska

Kategoria pracy: Fotografia

…be eco

by być eko, naprawdę nie trzeba dużo. Wystarczy odrobina chęci i samodyscypliny. Niestety większość społeczeństwa o tym nie pamięta, nie przejmując się o lepsze jutro, o przyszłość własnych dzieci. Ludzie potrafią tylko narzekać na globalne fabryki, które wypuszczają tony często toksycznych środków w atmosferę, wodę albo pod ziemię. Mało kto patrzy na własne postępowanie i ratunek matce ziemi, uważając że on sam jeden nic nie zmieni. To nie prawda! Nawet jedna osoba więcej, która zaczyna o to dbać jest kolejnym, wspaniałym krokiem do lepszego jutra.
Przykładem może być tak często bagatelizowany problem, jakim jest nielegalny wysyp śmieci. Ludzie myślą, że kolejny “tylko jeden” papierek po batonie nic nie zmienia. Nikt się nie przejmuje, że ten maleńki papierek będzie rozkładał się w ziemi przez następne 500 lat. A przecież wystarczyło by wrzucić go do odpowiedniego kontenera, które w tym momencie są niemal na każdej ulicy.
Kolejnym problemem, jaki chciałabym poruszyć w mojej pracy są zawrotne zmiany w przesuwaniu się pór roku. Naukowcy po wieloletnich badaniach ze zdumieniem stwierdzili, że na dzień dzisiejszy każda pora roku przesunęła się w czasie o prawie dwa miesiące. To dlatego w grudniu mamy jeszcze piękną jesień, a w marcu mrozy. Wszystko spowodowane jest przez lekkomyślność społeczeństwa i lekceważenie sygnałów, jakie wysyła nam już od kilku lat Ziemia.
W fotografiach mojego autorstwa przedstawiłam tylko kilka problemów dotyczących otoczenia z globalnym skutkiem. Jest ich jednak dużo więcej. Liczę na to, że takie konkursy i nagłaśnianie problemu sprawi, że każdy człowiek zastanowi się nad tym, jak może wyglądać Ziemia w przyszłości. Pomyśli również, jak będą musiały żyć jego dzieci oraz wnuki i zacznie działać już teraz. ZACZNIJMY OD SIEBIE!
Autorka pracy: Joanna Krysztoforska
Kategoria pracy: Fotografia

Przyroda w trójwymiarze

Od połowy XIX w. średnia temperatura atmosferyczna, a także temperatura oceanów drastycznie wzrosła. Można mówić, iż globalne ocieplenie jest faktem. Prawdopodobne jest to, że powodem tego zjawiska jest emisja gazów cieplarnianych przez człowieka. Ale czy na pewno?

Unia Europejska zobowiązała się do redukcji wydzielania gazów z 1990 r. do 2020 r. o 20 %. Zobowiązała się również, by 20% energii pochodziło ze źródeł odnawialnych. Oba te założenia wymagają wielkich nakładów pieniężnych i zmian w społeczeństwie i w gospodarce. Plany te sięgają daleko w przyszłość. Uważam je za niemożliwe do zrealizowania.

Za przykład można wziąć plan 5- letni zatwierdzony przez Sejm PRL w latach ’70. Był on niemożliwy do zrealizowania. Teraz mamy plany 30- letnie, 50- letnie, czy też 100- letnie. Niedorzeczne jest mówienie, iż społeczeństwo, czy też gospodarka w przeciągu tych lat zmieni się tak, by zrealizować postawione nam cele przez ekologów. Śledząc epoki można zauważyć, iż zmiana klimatu jest zjawiskiem cyklicznym. Klimat od zawsze się zmieniał bez żadnej pomocy nas- ludzi. Około 200 lat temu zakończył się bardzo zimny okres nazywany przez ekologów Małą epoką lodowcową, idąc głębiej w przeszłość można zauważyć wyjątkowo ciepły okres nazywany Średniowiecznym optimum klimatycznym. Wtenczas średnia temperatura była dużo wyższa niż teraz. Gdy będziemy szukać jeszcze wcześniej nietrudno zauważyć gorący okres w epoce brązu, nazywany Maksimum Holoceńskim. Zostaje nam zadać sobie jedno pytanie: Czy emisja gazów do atmosfery jest powiązana ze zmianami klimatu?

Okres globalnego ocieplenia rozpoczyna się od połowy XIX w. Temperatura wzrosła o 0,5 stopnia Celsjusza. Nietrudno zauważyć, iż ocieplenie rozpoczęło się zanim samochody i samoloty zostały wymyślone. Co więcej do 1940 roku temperatura wzrasta, później maleje w okresie Powojennego cudu gospodarczego, gdy wybudowane zostało wiele fabryk, czy też manufaktur. Temperatura ponownie wzrasta dopiero od lat ’70 do dnia dzisiejszego. Ludzie handlujący zezwoleniami na emisję dwutlenku węgla zarabiają dużo. Uważam, że stąd ten krzyk medialny o globalnym ociepleniu. Ale niech każdy indywidualnie rozważy powyżej zadane pytanie.

Inną sprawą jest ochrona środowiska. Każdy z nas powinien segregować śmieci, w miarę swoich możliwości zapobiegać zanieczyszczeniom i oczywiście oszczędzać wodę. Moja praca ma przedstawiać nie tyle piękno otaczającej nas przyrody, ile to, że została ono wpisane w nasze życie i możemy ja napotkać praktycznie wszędzie- w ogrodach, w parkach, a nawet w centrach handlowych. Miejmy nadzieję, iż przyroda pozostanie integralnym elementem naszego życia, a ocieplenie klimatu nie stanie się poważnym problemem.

Moja praca została wywołana techniką 3D. Do prawidłowego odczytania jej potrzebne są okulary 3D typu Red-Cyan.
Autor pracy: Filip Pawlus
Kategoria pracy: Fotografia

Kompromis wody i ognia

Naszą inspiracją do działania stały się odwierty wykonane przez Rosjan na Antarktydzie w celu zdobycia wody, która przez dwadzieścia milionów lat była odizolowana. Wypuszczenie do atmosfery ogromnej ilości azotu i tlenu, który się tam znajdował mogłoby doprowadzić do nieodwracalnej zmiany klimatu na ziemi. Pojawiło się więc pytanie: do jakiego stopnia mogą posunąć się ludzie kierowani pragnieniem zaspokojenia wiedzy? Czy w pełni usprawiedliwia ona aberracji natury moralnej?

Postanowiłyśmy wyrazić to poprzez dwa antagonizmy. Woda stała się dla nas symbolem ładu i bezmiaru możliwości. Ogień, stojący do niej w opozycji, ma w sobie pierwiastek chaosu, jest siłą destrukcyjną, metaforą działań człowieka. Może on niszczyć, ale też oczyszczać. Właśnie to ostatnie słowo jest cechą łączącą te dwa żywioły będące swoim potwierdzeniem poprzez zaprzeczenie.

Dla większości ludzi związek z przyrodą jest właśnie małżeństwem bez miłości. Dlatego warto ich przekonywać do kupna samochodów posiadające technologię redukcji emisji dwutlenku węgla lub korzystania z odnawialnych źródeł energii. Propozycją ogólnokrajową jest ograniczenie transportu poprzez wyprzedawanie produktów w regionie ich wytwarzania, choć kluczowe wydają się działania najprostsze. Slogan dotyczący siatek jednorazowych – pobrzmiewający w uszach niezwykle często, mimo iż rzadko spotykamy alternatywę dla „reklamówki”. Każdy zna frazes, że są one nierozkładalne przez bakterie, zwierzęta, rośliny. Choć zdecydowanie sugestywniejsza wydaje się informacja, że korzystamy z niej średnio zaledwie trzydzieści minut, podczas gdy rozkłada się ona przez czterysta lat. Oczywistym wydaje się też sposób na zaoszczędzenie prądu poprzez odsunięcie lodówki od kuchenki, mało kto jednak sobie zdaje sprawę, że gotując pod pokrywką zaoszczędzamy 300% energii. Codziennie możemy starać się zapobiegać zmianom klimatycznym, nie podejmując przy tym heroicznych wysiłków, wystarczy jedynie pamiętać o zwykłych czynnościach, które mogą nie tylko umilić nam życie, ale także środowisku.

Autorki pracy: Agata Leśniak oraz Magdalena Tomaszewska

Kategoria pracy: Fotografia

Ziemia – do niej należymy, od niej zależymy

Życie na Ziemi jest zagrożone z wielu powodów, z których większość jest związana z działalnością człowieka. Emisje dwutlenku węgla pochodzące z procesu spalania paliw kopalnianych oraz wycinanie lasów doprowadziły do globalnego ocieplenia. Ma to poważne konsekwencje dla naszej przyszłości. Wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za naszą planetę, wykorzystujmy więc naukę do tworzenia innowacyjnych rozwiązań, które pozwolą nam w przyszłości żyć w sposób bardziej przyjazny dla środowiska.

Moją pracą chce przedstawić problem globalnego ocieplenia, co wiąże się z topnieniem lodowców. Globalne ocieplenie jest prawdopodobnie skutkiem rozwoju przemysłu i motoryzacji. Człowiek, spalając coraz więcej paliw, wycinając lasy i zakładając na ich miejscu miasta, zakłady przemysłowe i pola uprawne, przyczyniła się pośrednio do globalnego ocieplenia i zmiany klimatu. Wprawdzie podwyższenie temperatury nie jest odczuwalne dla człowieka, ale wpływ ocieplenia na planetę może być katastrofalny w skutkach. Może doprowadzić do topnienia pokryw lodowych. Przypuszcza się nawet, że pęknięcie, które pojawiło się w ostatnich latach w pokrywie lodowej Antarktydy Zachodniej jest właśnie wynikiem globalnego ocieplenia. Obszary arktyczne są niezbędną częścią globalnego systemu klimatycznego. W ciągu ostatnich 100 lat atmosfera ocieplała się w tempie dwukrotnie wyższym od dotychczasowej średniej. Pokrywa lodowa na morzach gwałtownie się zmniejszyła, a któregoś lata pod koniec obecnego stulecia może całkowicie zniknąć. Topnienie arktycznych lodów wywrze poważny wpływ na życie wielu ludzi, eksploatację nieodnawialnych zasobów, takich jak ropa i gaz, a także rybołówstwo i żeglugę.

Aby powstrzymać globalne ocieplenie można obniżyć temperaturę ogrzewania mieszkania lub ograniczyć zużywanie energii elektrycznej ograniczenie zużycia paliw kopalnych, takich jak ropa naftowa czy gaz ziemny. Można tego dokonać na przykład chodząc do pracy czy szkoły pieszo (lub jeżdżąc rowerem), zamiast jeździć samochodem. Można także zdecydować się na podróżowanie komunikacją publiczną. Powinniśmy wyłączać nieużywane urządzenie elektryczne a także niepotrzebne światło. Instalować na dachach domów kolektory i baterie słoneczne wykorzystujące promieniowanie słoneczne. Społeczeństwo powinno natomiast inwestować w elektrownie słoneczne i wiatrowe.

Odkrywajmy naturę, cieszmy się nią ale pamiętajmy o tym by ją chronić.

Autorka pracy: Katarzyna Malczewska

Elektrowania Bełchatów

Klimat na Ziemi niezmiennie się zmienia. Również naturalne jest to, że następują po sobie glacjały oraz interglacjały. Obecnie według badań i nawet naszych osobistych obserwacji, dostrzegamy jak klimat się ociepla – żyjemy w okresie między glacjałami. Wchodząc w dywagacje na temat przyczyn tego zjawiska, napotkamy na główny ich podział, a mianowicie na czynniki naturalne i antropogeniczne. W tym momencie możemy dyskutować w jakim stopniu to człowiek zmienia swoje środowisko i jaki tak naprawdę jest jego udział w kształtowaniu klimatu lokalnego jak i globalnego. Istotne jest to co widzimy. Antarktyda maleje w zastraszającym tempie. Rokrocznie zwiększa się tempo topnienia lodu szelfoweg, a wynosi nawet kilkadziesiąt km sześciennych na rok. Gazy cieplarniane, emisja CO2, dziura ozonowa… Wszystkie te czynniki zaburzają działanie ekosystemu i są emitowane przez nas w nadmiernych ilościach. Substancje szkodliwe są wytwarzane przez zakłady produkcyjne i usługowe, pojazdy mechaniczne, wysypiska, hałdy oraz wiele innych źródeł. Istnieją regulacje prawne, międzynarodowe konwencje i porozumienia dotyczące ograniczeń emisji zanieczyszczeń. Dużymi restrykcjami obciążone są głównie zakłady przemysłowe, wytwórcze, elektrownie. Jest to logiczne podejście, ale z drugiej strony czy nie powinno się zacząć edukacji od samych podstaw? Uważam, że wiedza społeczeństwa na temat tego jak oni sami wpływają na swoje otoczenie jest relatywnie mała. Sami nie zdają sobie sprawy jak szkodzą sobie i innym paląc plastiki, jak wiele substancji rakotwórczych jest uwalniane w tym procesie. Wypalanie traw doszczętnie i nieodwracalnie niszczy lokalny ekosystem. Przykłady można mnożyć, a zachowania ludzkie nie będą się zminiały, jeśli nie będzie prowadzona odpowiednia kampania dająca możliwość zrozumienia tego problemu. Podejrzewam że słysząc o drastycznej zmianie miąższości lodowca większość ludzi przyjmuje to do wiadomości, ale uznają że w żaden sposób ich to nie dotyczy. To nieprawda! Trzeba uświadamiać ludzi, że to każdy z nas kształtuje swoje otoczenie, że dbanie o ekosystem w lokalnych granicach nie jest trudne i nie wymaga wielkich nakładów. Niekiedy potrzebne są tylko chęci.

Autor pracy: Jakub Ochnio